ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Ντόρο (Ισίντορο) Αντονιόλι

Μονωδός, Τενόρος
Γεννήθηκε στο Έντολο, της Μπρέσια, στην Ιταλία, στις 30/4/1929. Σπούδασε φωνητική με τους Γκραντίνι και Μοντεσάντο. Το 1955 διακρίθηκε και έλαβε βραβείο στο Διεθνή Διαγωνισμό Τραγουδιού των Βρυξελλών [Concours Musical international Reine Elisabeth]. Έκτοτε εμφανίστηκε σε σημαντικά λυρικά θέατρα της Ιταλίας, όπως η Σκάλα του Μιλάνου, τα θέατρα Μάσσιμο του Παλέρμο, Σαν Κάρλο της Νάπολης, Φοίνικας της Βενετίας και Δημοτικό της Μπολόνιας. Επίσης τραγούδησε σε Τορίνο, Ρώμη, Γένοβα, Φλωρεντία, Μπάρι, Κατάνια, Μόναχο, Κολωνία και Κάλιαρι. Είχε κληθεί από την Όπερα του Σικάγου, όπου τραγούδησε στην όπερα Αΐντα [Aida] υπό τη διεύθυνση του Τούλλιο Σεραφίν και με συμπρωταγωνιστές τον Τίτο Γκόμπι και τη Ρενάτα Τεμπάλντι (1955). Το ρεπερτόριό του περιελάμβανε ρόλους από ογδόντα όπερες, κυρίως ιταλών συνθετών του ρομαντισμού και του βερισμού: Ντονιτσέττι, Βέρντι, Πουτσίνι, Τζορντάνο, Λεονκαβάλλο, Τσιλέα, Πονκιέλλι. Τραγούδησε επίσης έργα 20ού αιώνα των Μαλιπιέρο, Πιτσέττι και Προκόφιεφ. Πέθανε στη γενέτειρά του στις 18/6/1999. Με την ΕΛΣ συνεργάστηκε κυρίως την δεκαετία του 1960, σε παραγωγές στο Ολύμπια και στο Ηρώδειο όπως Φάουστ [Faust] (Ηρώδειο, 1962), Λουτσία ντι Λαμμερμούρ [Lucia di Lammermoor], (1963-64), Μποέμ [La bohème] (1964-65), Τόσκα [Tosca] (1965-66 ), Τραβιάτα [Η παραστρατημένη/La traviata] (1969-70) και Ο τροβαδούρος [Il trovatore] (Ηρώδειο, 1981-82). Διαθέτει αρκετή δισκογραφία από ζωντανές ηχογραφήσεις παραστάσεων.