ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΖωή Βλαχοπούλου

Ζωή Βλαχοπούλου

Μονωδός, Υψίφωνος
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1914 ή το 1917. Σπούδασε πιάνο στο Εθνικό Ωδείο και πήρε δίπλωμα το 1933. Φωνητική σπούδασε με την Ελβίρα ντε Ιντάλγκο στο Ωδείο Αθηνών απ’ όπου αποφοίτησε το 1939 -1940, παίρνοντας υποτροφία για την Ευρώπη. Προτίμησε, ωστόσο, να προσληφθεί ως μονωδός στην νεοσύστατη Λυρική Σκηνή του Εθνικού/Βασιλικού Θεάτρου. Συμμετείχε στην εναρκτήρια παράσταση του θεσμού ως Αντέλε στην όπερα Η Νυχτερίδα [Die Fledermaus] (5/3/1940) και πρωταγωνίστησε στην εναρκτήρια παράσταση της επόμενης καλλιτεχνικής περιόδου ως Τσο-Τσο-Σαν στη Μαντάμα Μπαττερφλάι [Madama Butterfly] (Θεσσαλονίκη 4/9/1940, Αθήνα 25/10/1940). Υπήρξε μόνιμη μονωδός της ΕΛΣ επί 27 χρόνια. Μέχρι το 1967 τραγούδησε βασικούς ρόλους σε 32 όπερες και οπερέτες, σε εκατό περίπου αναβιβάσεις και αναβιώσεις. Στη διάρκεια της Κατοχής ερμήνευσε πολλούς ρόλους οπερέτας και συμμετείχε σε παραστάσεις στο Ηρώδειο. Τραγούδησε στις πρώτες παρουσιάσεις σημαντικών έργων από την ΕΛΣ: Μαντάμα Μπαττερφλάι (1940), Η Απαγωγή από το Σεράι [Die Entführung aus dem Serail] (1941), Τα παραμύθια του Χόφμαν [Les contes d'Hoffmann] (1945-46), Μποέμ [La bohème] (1947-48), Ντον Πασκουάλε [Don Pasquale] (1949-50), Οι γάμοι του Φίγκαρο [Le nozze di Figaro] (1952-53), Έτσι κάνουν όλες [Cosi fan tutte] (1958-59), Φάουστ [Faust] και Ένας χορός μεταμφιεσμένων [Un ballo in maschera] (1959-60), Το ελιξίριο του έρωτα [L’ elisir d’ amore] (1962). Διακρίθηκε ιδιαίτερα ως Μαντάμα Μπαττερφλάι και Μανόν. Εμφανίστηκε επίσης σε ξένες όπερες: Άγκυρα (1946), Κωνσταντινούπολη (1950), Ζάγκρεμπ (1956), Βελιγράδι και Μόσχα (1956). Συμμετείχε στο Διεθνές Μελοδραματικό Φεστιβάλ του Λονδίνου (1947) και στο Φεστιβάλ του Γκλάιντμπορν, όπου υποδύθηκε τον Έρωτα στην όπερα Ορφέας και Ευρυδίκη δίπλα στην Καθλήν Φερριέ (1950). Πέθανε στην Αθήνα το 2001. Διασώζονται αρκετές ηχογραφήσεις της: Ορφέας και Ευρυδίκη (Φεστιβάλ του Γκλάιντμπορν 1950), Φιντέλιο (Φεστιβάλ Αθηνών 1957) κ.α.