ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΠέτρος Επιτροπάκης

Πέτρος Επιτροπάκης

Μονωδός, Τενόρος
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22/12/1894 ή 1898. Πήρε τα πρώτα του μαθήματα με τους Ν. Κόκκινο και Τιμ. Ξανθόπουλο. Το 1918 συνέχισε κάνοντας φωνητική με τη Νίνα Φωκά στο Ωδείο Αθηνών (1918-1920). Αποφοιτώντας πρωτοεμφανίστηκε στην όπερα του Καλομοίρη Το δαχτυλίδι της μάνας (Γιαννάκης). Με υποτροφία του Εμμανουήλ Μπενάκη συνέχισε σπουδές στο Μιλάνο με τον Τζουζέππε Μπόργκι (1920-1924). Στην Ιταλία τραγούδησε στις όπερες Κουρέας της Σεβίλλης [Il barbiere di Siviglia], Φάουστ [Faust], Ριγολέττος [Rigoletto], Τραβιάτα [La traviata], Λουτσία ντι Λαμερμούρ [Lucia di Lammermoor] κ.α. Επιστρέφοντας στην Αθήνα το 1924 τραγούδησε επανειλημμένα Ριγολέττο (Δούκας της Μάντοβας) δίπλα στον Γιάννη Αγγελόπουλο. Στο μεσοπόλεμο συμμετείχε σε παραστάσεις του Ελληνικού Μελοδράματος: Το δαχτυλίδι της μάνας (1928, 1931), Ο πρωτομάστορας (1930), Ο κουρέας της Σεβίλλης (1930, δίπλα στην Ελβίρα ντε Ιντάλγκο), Ντον Πασκουάλε [Don Pasquale] (1931) κ.α. Διετέλεσε βασικό στέλεχος της ΕΛΣ από το 1941 έως το 1959, οπότε αποσύρθηκε ερμηνεύοντας τον ρόλο του Κόμη Ντανίλο [Εύθυμη χήρα/Die lustige Witwe]. Τραγούδησε πρωταγωνιστικούς και δευτεραγωνιστικούς ρόλους τενόρου σε περίπου 15 όπερες και οπερέτες, αρκετές εξ αυτών σε πρώτες παρουσιάσεις: Κουρέας της Σεβίλλης (Κόμης Αλμαβίβα), Εύθυμη Χήρα, Μια νύχτα στη Βενετία [Eine Nacht in Venedig], Η πριγκίπισσα της τσάρντας [Die Csárdásfürstin], Ο ζητιάνος φοιτητής [Der Bettelstudent], Ο βαφτιστικός (ως Χαρμίδης), Μινιόν [Mignon], Το σπίτι των τριών κοριτσιών [Das Dreimäderlhaus], Τραβιάτα (Αλφρέντο) κ.α. Στο ρεπερτόριό του είχε επίσης τους ρόλου του Ροδόλφου [Μποέμ/La Bohème] και του Ενγκάρντο (Engardo) από τη [Λουτσία ντι Λάμμερμουρ/Lucia di Lammermoor]. Εκτός Ελλάδος εμφανίστηκε σε Γαλλία, Ελβετία και Αυστρία. Πέθανε στην Αθήνα στις 9/4/977. Διασώζονται πολλές ηχογραφήσεις του με αποσπάσματα από όπερες και τραγούδια ελαφράς μουσικής.