ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΤότης (Παναγιώτης) Καραλίβανος

Τότης (Παναγιώτης) Καραλίβανος

Αρχιμουσικός
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1901. Σπούδασε θεωρητικά στο Ωδείο Αθηνών με τους Αρμάν Μαρσίκ και Ιβάν Μπούτνικοφ και στο Ελληνικό Ωδείο με τους Καλομοίρη και Οστιερένκο. Από το 1920 ήταν μέλος της Συμφωνικής Ορχήστρας Αθηνών. Η επαγγελματική του σταδιοδρομία ξεκίνησε διευθύνοντας την όπερα Ριγολέττος [Rigoletto] στο Ελληνικό Μελόδραμα του Διονύσιου Λαυράγκα (1926). Το διάστημα 1926-1943, συμμετείχε στις περιοδείες του θεσμού σε Ρουμανία, Κωνσταντινούπολη και Αίγυπτο, διευθύνοντας 25 όπερες και περίπου 50 οπερέτες σε συνεργασία με θιάσους οπερέτας (Παπαϊωάννου, Οικονόμου, Μακέδου, Στυλιανόπουλου κ.ά.). Το 1936 διαδέχτηκε τον Λαυράγκα στη διεύθυνση του Ελληνικού Μελοδράματος. Με την ΕΛΣ συνεργάστηκε το διάστημα 1943-1970, διευθύνοντας 28 όπερες και οπερέτες, πολλές εξ αυτών σε πρώτη εκτέλεση: Ο κουρέας της Σεβίλλης [Il barbiere di Siviglia], Φεντόρα [Fedora], Ο τροβαδούρος [Il trovatore], Ναμπούκκο [Nabucco], Η ευνοουμένη [La Favorite], Διάλογοι Καρμηλιτισσών [Dialogues des carmelites], Ο μυστικός γάμος [Il matrimonio segreto], Βέρθερος [Werther], Σιμόν Μποκκανέγκρα [Simon Boccanegra], Ερνάνης [Ernani], Ο βαφτιστικός, Περουζέ, Στα Παραπήγματα, Πριγκίπισσα της Σασσώνος, Χριστίνα, Μάρτυς, Μάρκος Μπότσαρης (αποσπάσματα). Εργάστηκε ως ρυθμιστής ήχου και αρχιμουσικός στην Ελληνική Ραδιοφωνία (1937-1964), ως διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας Αθηνών (1937-1974) και της Ορχήστρας Ελαφράς Μουσικής (1937-1976), καθώς και ως καθηγητής στο Ωδείο Αθηνών (1937-1940). Τιμήθηκε με τον Σταυρό Αποστόλου Παύλου Β' τάξεως του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και τον Χρυσό Σταυρό Γεωργίου Α'. Διετέλεσε επίτιμο μέλος του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου. Πέθανε στην Αθήνα το 1987. Κατέλειπε ανέκδοτο κείμενο με διαφωτιστικές πληροφορίες για την ΕΛΣ και το Ελληνικό Μελόδραμα. Στο οπτικοακουστικό αρχείο της ΕΡΤ διασώζονται ηχογραφημένες ελληνικές οπερέτες υπό τη διεύθυνσή του (Ο βαφτιστικός, Η κόρη της καταιγίδος, Ροζίτα, Το διαβολόπαιδο κ.ά.)