ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΡενάτο Μόρντο

Ρενάτο Μόρντο

Σκηνοθέτης
Γεννήθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας στις 03/08/1894 από γονείς εβραϊκής καταγωγής –πατέρα Κερκυραίο και μητέρα Αυστριακή– που εξοντώθηκαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Σπούδασε γερμανικό πολιτισμό, φιλολογία, ιστορία της τέχνης και ιστορία της μουσικής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και, ακολούθως, στην Ακαδημία Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών της Βιέννης [νυν Πανεπιστήμιο Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών της Βιέννης] (1914-17). Το 1917 ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως σκηνοθέτης στο Δημοτικό Θέατρο του Κατόβιτς στην Πολωνία. Το 1920 διορίστηκε διευθυντής του Θεάτρου και της Λυρικής Σκηνής του Όλντενμπουργκ, όπου εκσυγχρόνισε το ρεπερτόριο και εφάρμοσε ανανεωτικές ιδέες (1920-23). Ακολούθως, θήτευσε σε διευθυντικές θέσεις στο Γερμανικό Λαϊκό Θέατρο της Βιέννης, στο Θέατρο Λόμπε του Μπρέσλαου, στη Δρέσδη και στο Ντάρμσταντ (1924-32). Με την άνοδο του ναζισμού μετακινήθηκε στην Πράγα, όπου ανέλαβε τη διεύθυνση του Γερμανικού Θεάτρου και δίδαξε στην εκεί Γερμανική Ακαδημία Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών. Το 1939, μετά τη γερμανική εισβολή και ύστερα από πρόσκληση του Μπαστιά κατ’ εισήγηση του Καλομοίρη, ήρθε οικογενειακώς στην Ελλάδα όπου προσλήφθηκε ως βασικό στέλεχος στη νεοϊδρυθείσα ΕΛΣ. Μεταξύ 1940 και 1957 σκηνοθέτησε στην ΕΛΣ 19 όπερες και οπερέτες, σε 35 παραγωγές ή/και αναβιώσεις παραγωγών, όλες σε πρώτες παρουσιάσεις από τον θεσμό: Η νυχτερίδα [Die Fledermaus], Μαντάμα Μπαττερφλάι [Madama Butterfly], Η απαγωγή από το σεράι [Die Entführung aus dem Serail], Ρέα, Ανατολή, Διδώ, Τα παραμύθια του Χόφμαν [Les contes d’Hoffmann] κ.ά. Στην Κατοχή αντιμετώπισε πρόβλημα εργασίας και φυλακίστηκε στο Χαϊδάρι, ενώ μετά τον Εμφύλιο απολύθηκε από την ΕΛΣ ως κομμουνιστής. Πέθανε στο Μάιντς της Γερμανίας στις 05/11/1955. Ασχολήθηκε με τη συγγραφή θεατρικών έργων. Μεταξύ 1942 και 1946 συνεργάστηκε με τους θιάσους Κοτοπούλη, Μανωλίδου-Αρώνη-Χορν και Μουσούρη-Μόρντο-Ανεμογιάννη. Το 1947 έφυγε από την Ελλάδα και εργάστηκε στην Όπερα της Άγκυρας (1947-51), στο Τελ Αβίβ (1951-52) και στο Κρατικό Θέατρο του Μάιντς (1952-1955).