ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Έλσα Βεργή

Ηθοποιός, Θιασάρχης
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23/5/1921 (ή στις 22/3/1927) . Σπούδασε θέατρο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, πιάνο στο Ωδείο Αθηνών και χορό στη Σχολή Ρυθμικής και Χορού Κούλας Πράτσικα. Πρωτοεμφανίστηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1940 στον Παπαφλέσσα του Σπύρου Μελά. Το 1947 απεστάλη στις ΗΠΑ για τη μελέτη του σύγχρονου αμερικανικού θεάτρου. Το 1953 έδωσε ρεσιτάλ αρχαίου δράματος στο Λονδίνο, τις Βρυξέλλες και τη Χάγη. Δημιούργησε δικό της θίασο (1959) και θεατρική σκηνή (Θέατρο Βεργή, 1970) συνεχίζοντας διεθνείς εμφανίσεις σε Αίγυπτο, Κύπρο και Ευρώπη. Έλαβε μέρος στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου, συνεργάστηκε έκτακτα ως πρωταγωνίστρια με το Πειραϊκό Θέατρο του Δημήτρη Ροντήρη (1966, Ηλέκτρα του Σοφοκλή, Μήδεια του Ευριπίδη), ενώ μετά το 1980 συμμετείχε συχνά με τον θίασό της στο Φεστιβάλ Αθηνών. Συνεργάστηκε με καταξιωμένους ηθοποιούς του δραματικού ρεπερτορίου (Δημήτρη Χορν, Λουκία Καλλέργη, Βάσω Μανωλίδου, Αντιγόνη Βαλάκου, Μαίρη Αρώνη). Ξεχώρισε στην ερμηνεία έργων αρχαίας τραγωδίας καθώς και σε έργα του ελληνικού και διεθνούς δραματολογίου (Φάουστ, Καινούργια ζωή, Χαραυγή, Όνειρο θερινής νυκτός, Αυτοκράτειρα Θεοφανώ). Συνεργάστηκε με το ΕΙΡ σε ραδιοφωνικές μεταφορές θεατρικών έργων και ως αφηγήτρια στο Ήχος και Φως του Δήμου Ρόδου. Απεβίωσε στις 25/6/1989. Στην ΕΛΣ συμμετείχε ως αφηγήτρια σε παραγωγές του μπαλέτου Ο πραγματευτής (1943/44, 1957/58). Τιμήθηκε από τους Βασιλείς Παύλο Α΄ και Κωνσταντίνο Β΄, καθώς και από πολλούς καλλιτεχνικούς φορείς της Ελλάδας και του εξωτερικού.