ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Παλμίρα Βιτάλι-Μαρίνι

Μεσόφωνος
Γεννήθηκε στο κρατίδιο του Αγίου Μαρίνου (Ιταλία) στις 7/7/1910 και απεβίωσε στη Φλωρεντία στις 13/11/1983. Ολοκλήρωσε τις σπουδές φωνητικής στη Ρώμη. Το διάστημα 1933/34 ήταν στέλεχος στην Ιταλική Όπερα της Ολλανδίας. Το 1935 εμφανίστηκε ως Λόλα [Καβαλλερία ρουστικάνα/Cavalleria rusticana] στο Αδριάνειο Θέατρο της Ρώμης, που τότε λειτουργούσε ως σκηνή όπερας, με το οποίο και συνεργάστηκε επί πολλά έτη, ερμηνεύοντας, μεταξύ άλλων, τους ρόλους: Πρετσιοζίλλα [Η δύναμη του πεπρωμένου/La forza del destino], Ζήμπελ [Φάουστ/Faust], Μαρίνα Μνίσετς [Μπορίς Γκοντουνόφ], Κα Μεγκ Παίητζ [Φάλσταφ/Falstaff], Ουρλίκα [Ένας χορός μεταμφιεσμένων/Un ballo in maschera], Άμνερις [Αΐντα/Aida] (1935). Εμφανίστηκε στο Άμστερνταμ και στη Χάγη ως Μανταλένα [Ριγολέττος/Rigoletto] (1944), καθώς επίσης σε λυρικά θέατρα του ευρωπαϊκού νότου, όπως: Θέατρο «Σαν Κάρλο» Νάπολης, Θέατρο «Κάρλο Φελίτσε» Γένοβας, Θέατρο «Μάσσιμο» Παλέρμο, Μεγάλο Θέατρο Λυκείου στη Βαρκελώνη, Θέατρο «Σαν Κάρλος» Λισαβόνας. Τραγούδησε στις πρώτες ιταλικές παρουσιάσεις των έργων του Μπρίττεν Ο βιασμός της Λουκρητίας [The rape of Lucretia] (Όπερα Ρώμης, 1949) και Πήτερ Γκράιμς [Peter Grimes] (Ιταλική Ραδιοφωνία, 1956), καθώς επίσης στις πρώτες παγκόσμιες παρουσιάσεις των έργων Βιβί [Vivi] του Φράνκο Μανίνο (Θέατρο «Σαν Κάρλο» Νάπολης, 1957) και Η δίνη [Il vortice] του Ρέντσο Ροσσελλίνι (1958). Ερμηνείες της διασώζονται σε ιδιωτικές ηχογραφήσεις και στην ιταλική ραδιοφωνία. Έχει συμμετάσχει στην κινηματογραφημένη όπερα Η ευνοούμενη [La favorita], όπου δανείζει την φωνή της στην ηθοποιό Σοφία Λόρεν. Υπήρξε σύζυγος του αρχιμουσικού Βιτσέντζο Μαρίνι. Στην ΕΛΣ εμφανίστηκε ως Μινιόν [Μινιόν/Minion] και ως Κάρμεν [Κάρμεν/Carmen] (Ολύμπια, 1950/51).