Γεννήθηκε στο χωριό Φύλοπσαλλας της Ουγγγαρίας, στις 16/3/1919. Σπούδασε στην Ακαδημία Μουσικής «Φραντς Λιστ» της Βουδαπέστης με την Μάργκιτ Βάλτερ και το Γενό Σίπος. Πρωτοεμφανίστηκε το 1947 στη Λαϊκή Όπερα της Βουδαπέστης, ως Σαλιέρι στην όπερα του Ρίμσκι-Κόρσακοφ Μότσαρτ και Σαλιέρι.Το 1949 προσλήφθηκε στην Εθνική Όπερα της Βουδαπέστης, όπου εργάστηκε ως ένα από τα κύρια καλλιτεχνικά στελέχη (1949/79). Εκεί, επίσης, πρωτοεμφανίστηκε ως Θουνίγα στην όπερα Κάρμεν. Παράλληλα, τραγούδησε ρόλους βαθύφωνου σε Κολωνία, Λειψία, Κρατικό Θέατρο Βηζμπαντεν, Μόσχα (Θέατρο Μπολσόι), Λονδίνο (Βασιλική Όπερα Κόβεντ Γκάρντεν), Παρίσι (Μεγάλη Όπερα), ενώ συμμετείχε σε μεγάλη περιοδεία στις ΗΠΑ. Πρωταγωνίστησε στην πρώτη παγκόσμια παρουσίαση της όπερας του Σάντορ Σόκολαϊ Ιδού ο άνθρωπος (Βουδαπέστη, 1987). Το ρεπερτόριό του περιελάμβανε ρόλους, όπως Μπορίς Γκοντουνόφ στην φερώνυμη όπερα του Μούσσοργκσκι, Κυανοπώγων (Ο πύργος του Κυανοπώγωνα), Τέλραμουντ (Λόενγκριν), Βόταν και Άλμπεριχ (Το δαχτυλίδι του Νίμπελουνγκ), Βότσεκ, Μέγας Ιεροεξεταστής (Ντον Κάρλο), Φίγκαρο (Οι γάμοι του Φίγκαρο), Βαρόνος Σκάρπια (Τόσκα), Ιάγος (Οθέλλος) και Μεφιστοφελής (Φάουστ). Υπήρξε, επίσης, ιδιαίτερα δραστήριος και διάσημος ως μονωδός σε συναυλίες. Σε συνεργασία με την ουγγρική δισκογραφική εταιρία Qualiton/Hungaroton συμμετείχε στις ηχογραφήσεις των ουγγρικών έργων Μπανκ Μπαν του Φέρεντς Έρκελ, Ματωμένος γάμος και Σαμψών του Σάντορ Σόκολαϊ. Τιμήθηκε με πληθώρα βραβείων, όπως Βραβείο «Φραντς Λιστ» (1960), Μετάλλιο Τσέκελ Μιχάι (1966), Βραβείο Κοσσούτ (1985) κ.ά. Πέθανε στη Βουδαπέστη στις 16/2/1993. Στην ΕΛΣ ερμήνευσε τον Ολλανδό στην όπερα του Βάγκνερ Ιπτάμενος Ολλανδός, την περίοδο 1973/74. // Τελευταία ενημέρωση βιογραφικού σημειώματος: Φεβρουάριος 2026 - Η κάτωθι εργογραφία είναι πλήρης.