Γεννήθηκε στη Βαρκελώνη στις 13/03/1932. Σπούδασε στο Ωδείο του Μεγάλου Θεάτρου Λισέου της Βαρκελώνης με την Γκάλι Μάρκοφ, αποφοιτώντας με χρυσό μετάλλιο (1960). Πρωτοεμφανίστηκε σε αυτό το θέατρο ως Ντον Γκάσπαρο (Η ευνοουμένη) δίπλα στους Μανουέλ Αουσένσι και Φεντόρα Μπαρμπιέρι (1962). Ο Χέρμπερτ φον Κάραγιαν τον κάλεσε στο Φεστιβάλ του Ζάλτσμπουργκ. Εκεί πρωτοεμφανίστηκε ως Μάλκολμ (Μάκβεθ), υπό τον Βόλφγκανγκ Ζαβάλλις (1964), γεγονός που αποτέλεσε το έναυσμα για διεθνή σταδιοδρομία. Διατήρησε τακτική συνεργασία με τη Γερμανική Όπερα του Ρήνου (1964-72, 1977-78), την Κρατική Όπερα της Βαυαρίας στο Μόναχο (1969-77), την Όπερα της Φρανκφούρτης (κυρίως την περίοδο 1966-71) και τη Γερμανική Όπερα του Βερολίνου (1967-70). Το 1966 εμφανίστηκε στο Δημοτικό Θέατρο της Μπολόνια ως Μανρίκο (Ο τροβαδούρος) στο Τορόντο ως Τουρίντου (Καβαλλερία ρουστικάνα) και στο Θέατρο Κολόν του Μπουένος Άιρες ως Ρανταμές (Αΐντα). Επίσης, εμφανίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Κρατική Όπερα της Βιέννης ως Ρικκάρντο (Ένας χορός μεταμφιεσμένων) και ως Ντον Κάρλο στην ομώνυμη όπερα (1967-69, 1977-78), στο Θέατρο Λα Μονναί των Βρυξελλών (1967), στη Βασιλική Όπερα της Στοκχόλμης ως Καλάφ (Τουραντότ, 1969), στο Βανκούβερ ως Καβαραντόσσι (Τόσκα, 1973), στο Μεγάλο Θέατρο Λισέου Βαρκελώνης ως Ιππότης Ρενάτο ντε Γκριέ (Μανόν Λεσκώ,1976), στο Κρατικό Θέατρο του Αννόβερο ως Οθέλλος στην ομώνυμη όπερα (1984), σε Πράγα, Βουδαπέστη, Παρίσι, Αμβούργο, Λυών, Κοπεγχάγη, Όσλο, Σαν Φρανσίσκο. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς αρχιμουσικούς όπως οι Καρλ Μπεμ, Ότο Κεμπ, Κλάουντιο Αμπάντο κ.ά. Το 1992 έπαψε να εμφανίζεται σε λυρικά θέατρα και ασχολήθηκε με τη διδασκαλία. Με την ΕΛΣ συνεργάστηκε άπαξ, ερμηνεύοντας τον ρόλο του Κάνιο (Παλιάτσοι, 1979-80). // Τελευταία ενημέρωση βιογραφικού σημειώματος: Οκτώβριος 2023 - Η εργογραφία θα συμπληρωθεί σε επόμενο χρόνο.