ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Εμίλ Ιβάνοφ

Μονωδός, Τενόρος
Γεννήθηκε στη Ρώμη. Σπούδασε με τον Άσεν Ζεμίλσκι στη Μουσική Ακαδημία της Σόφιας, όπου και πρωτοεμφανίστηκε το 1986 ως Φορέστο στην όπερα Αττίλας [Attila]. Η εκκίνηση της διεθνούς σταδιοδρομίας του σηματοδοτήθηκε από την επιτυχία του στο διαγωνισμό τραγουδιού Μπελβεντέρε της Βιέννης. Αρχικά ερμήνευσε Ερνάνη [Ernani], Ντον Κάρλο [Ντον Κάρλο/Don Carlo], Ρανταμές [Αΐντα/Aida] και Καβαραντόσσι [Τόσκα/Tosca] σε Ζυρίχη, Φραγκφούρτη, Στουτγκάρδη, Έσσεν κ.α. Στην Ιταλία πρωτοεμφανίστηκε το 1989 ως Ρανταμές [Αΐντα/Aida], στο Θέατρο Σφαιριστήριο της Ματσεράτα. Ακολούθησαν εμφανίσεις σε θέατρα άλλων ιταλικών πόλεων (Φλωρεντία, Ρώμη, Μπολόνια), καθώς επίσης σε Βρετανία, Ελβετία, Αυστρία, Γαλλία, Γερμανία. Αρχής γενομένης το 1991, οπότε ερμήνευσε το ρόλο του Ψευδοδημήτρι [Μπορίς Γκοντουνόφ], υπήρξε για περισσότερο από μία δεκαετία βασικός μονωδός στην Κρατική Όπερα της Βιέννης, τραγουδώντας βασικούς ρόλους τενόρου. Το 1992 πρωτοεμφανίστηκε στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης, ως Καβαραντόσσι [Τόσκα/Tosca] με συμπρωταγωνίστρια τη διάσημη συμπατιώτισσά του υψίφωνο Γκένα Ντιμίτροβα και το 1997, στη Σκάλα του Μιλάνου, ως Έντσιο [Τζοκόντα/La gioconda]. Το 2002 πρωτοεμφανίστηκε στο Λονδίνο ως Κάρλο [Οι ληστές/I masnadieri]. Συνεργάστηκε με διάσημους αρχιμουσικούς, όπως οι: Αμπάντο, Σάντι, Φεντοσέγιεφ, Κουν, Νόυμαν Τηλεμαν κ.ά. Στο ευρύ του ρεπερτόριο περιλαμβάνονται ρόλοι σε περισσότερες από 45 όπερες, όπως: Αντρέα Σενιέ [Andrea Chenier], Καβαλλερία ρουστικάνα [Αγροτικός ιπποτισμός/Cavalleria rusticana], Παλιάτσοι [Pagliacci], Νόρμα [Norma], Η δύναμη του πεπρωμένου [La forza del destino], Το χελιδόνι [La rondine], Αλτσίρα [Alzira], Ένας χορός μεταμφιεσμένων [Un ballo in maschera], Τουραντότ [Turandot], Ο μανδύας [Il tabarro], Μανόν Λεσκώ [Manon Lescaut], Ο σικελικός εσπερινός [I vespri siciliani] κ.ά. // Τελευταία ενημέρωση βιογραφικού σημειώματος: Νοέμβριος 2015.