Γεννήθηκε στο Μιλάνο το 1934. Σπούδασε Φαρμακευτική στο Πανεπιστήμιο της Παβίας και υποκριτική στην Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Μιλάνου, από όπου πήρε πτυχίο το 1952. Αμέσως μετά πρωτοεμφανίστηκε ως ηθοποιός στο έργο του Αλφόνς Ντωντέ Η Αρλεζιάνα (σκηνοθεσία Φράνκο Ενρίκεζ) και συνεργάστηκε με τους σκηνοθέτες Τατιάνα Πάβλοβα, Τζόρτζο Αλμπερτάτσι και Σάντρο Μπόλκι. Ύστερα από σύντομη σταδιοδρομία ως ηθοποιός και μονωδός όπερας, εργάστηκε ως βοηθός των σκηνοθετών Αττίλιο Κολονέλλο και Μάουρο Μπολονίνι. Πρωτοεμφανίστηκε ως σκηνοθέτης όπερας το 1967 στο Θέατρο Σοτσιάλε του Κόμο (Μαντάμα Μπαττερφλάι). Έκτοτε υπέγραψε περί τις 700 σκηνοθεσίες για περισσότερες από 130 όπερες που παρουσιάστηκαν στην Ιταλία και διεθνώς. Συνεργάστηκε με κορυφαίους μονωδούς των μεταπολεμικών χρόνων. Εκτός Ιταλίας, σκηνοθέτησε παραστάσεις σε Σικάγο, Σαν Φρανσίσκο, Φιλαδέλφεια, Βαλτιμόρη, Ουάσινγκτον, Ζάλτσμπουργκ, Μπουένος Άιρες, Σαντιάγο, Τόκυο, Σεούλ, Βρυξέλλες, Μονπελιέ, Μόντε Κάρλο, Μόναχο, Λισαβόνα, Κωνσταντινούπολη, Βαρκελώνη, Μαδρίτη, Σεβίλλη. Το 1996 σκηνοθέτησε στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης τη Φεντόρα με τους Πλάθιντο Ντομίνγκο και Μιρέλλα Φρένι. Συνεργάστηκε με την Ιταλική Ραδιοφωνία (RAI), ενώ το 1990 συνέπραξε με τον σκηνοθέτη Φράνσις Φορντ Κόπολα στο τρίτο μέρος της κινηματογραφικής τριλογίας Ο νονός. Τιμήθηκε με τα βραβεία «Noce d’ oro» (1970), «Verdi d’ oro», «Λουίτζι Ίλλικα» (1987) και «Φλαβιάνο Λαμπό» (2005). Συνέγραψε το λιμπρέτο για την όπερα του συνθέτη Φράνκο Μαννίνο Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ. Σκηνοθέτησε την πρώτη παρουσίαση στην ΕΛΣ της όπερας Η Υπνοβάτιδα (Ολύμπια, 1969-70, 1970-71, 1977-78, 1978-79). // Τελευταία ενημέρωση βιογραφικού σημειώματος: Οκτώβριος 2024 - Η κάτωθι εργογραφία είναι πλήρης.