Γεννήθηκε στο Αίγιο το 1939. Σπούδασε φωνητική στο Εθνικό Ωδείο με τη Μαρίκα Καλφοπούλου. Με υποτροφία «Μαρία Κάλλας» συνέχισε σπουδές στις Μουσικές Ακαδημίες του Μονάχου και της Βιέννης κοντά στην Ελίζαμπετ Ράντο. Τη δεκαετία του 1960 τραγούδησε σε λυρικά θέατρα της Ελβετίας και της Γερμανίας. Η διεθνής σταδιοδρομία του περιλάμβανε εμφανίσεις σε κορυφαία μουσικά κέντρα της Ευρώπης: Μιλάνο (Σκάλα), Λονδίνο (Βασιλική Όπερα), Μόναχο, Βιέννη, Γενεύη, Βασιλεία, Λωζάννη, Μπολόνια, Παλέρμο, Γένοβα, Ρώμη, Βενετία, Μαδρίτη, Πράγα, Παρίσι, φεστιβάλ της Σαβονλίννα (Φινλανδία) και της Λουκέρνης κ.α. Εμφανίστηκε, επίσης, στη Σοβιετική Ένωση και τη Λατινική Αμερική. Bραβεύτηκε σε διεθνείς διαγωνισμούς τραγουδιού: Βερβιέ και Γενεύης (1962), Μονάχου και Βαρκελώνης (1963), Τουλούζης και Πάρμας (1967), Πράγας (1967). Διακρίθηκε ως Ζαράστρο (Ο μαγικός αυλός), Ράμφις (Αΐντα), Πατήρ Γκουαρντιάνο (Η δύναμη του πεπρωμένου), Ντάλαντ (Ο ιπτάμενος Ολλανδός), Πόγκνερ (Οι αρχιτραγουδιστές της Νυρεμβέργης). Το ιδιαίτερα ευρύ ρεπερτόριό του περιλάμβανε ρόλους από το μπαρόκ έως τον Βάγκνερ. Υπήρξε διάσημος για τον πλούτο, το θερμό ηχόχρωμα και την δύναμη της φωνής του. Τραγούδησε ορατόρια σε συναυλίες. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1974. Με την ΕΛΣ συνεργάστηκε κατά το διάστημα 1976-2004, ερμηνεύοντας βασικούς ρόλους στις όπερες Μάκβεθ, Ντον Τζοβάννι, Ο μαγικός αυλός, Η στέψη της Ποππαίας, Φάουστ, Ντον Κάρλο, Ο ιπτάμενος Ολλανδός κ.ά. Συμμετείχε στις πρώτες αναβιβάσεις από την ΕΛΣ των έργων Η σταχτοπούτα, Η ιταλίδα στο Αλγέρι και Ιούλιος Καίσαρας. Υπήρξε από τους πρωτεργάτες για τη δημιουργία της Όπερας Θεσσαλονίκης (1976). Πέθανε στο Αίγιο στις 8/12/2012. Διαθέτει δισκογραφία. // Τελευταία ενημέρωση βιογραφικού σημειώματος: Δεκέμβριος 2015 - Η κάτωθι εργογραφία συμπληρώνεται.