Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 22 Σεπτεμβρίου 1941. Αποφοίτησε από το Εθνικό Ωδείο το 1962. Αναδείχθηκε πρώτη στον Διεθνή Διαγωνισμό «Μαρία Κάλλας» (1963) και μετεκπαιδεύτηκε στο Μιλάνο. Τραγούδησε στο Φεστιβάλ Αθηνών και συνεργάστηκε με όλες τις ελληνικές συμφωνικές ορχήστρες. Συνέπραξε ως μονωδός σε παρουσιάσεις έργων όπως τα ορατόρια Ηλίας και Απόστολος Παύλος του Μέντελσον, το Στάμπατ Μάτερ του Βιβάλντι, το Ρέκβιεμ του Βέρντι, η Ραψωδία για άλτο και ανδρική χορωδία του Μπραμς, η Συμφωνία αρ.9 του Μπετόβεν κ.ά. Εμφανίστηκε στο εξωτερικό δίπλα σε κορυφαίους εκπροσώπους της λυρικής τέχνης, έδωσε ρεσιτάλ και παρουσιάστηκε σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές σε Ελλάδα και εξωτερικό. Στην ΕΛΣ πρωτοεμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και συνεργάστηκε τακτικά για σχεδόν τριάντα χρόνια, συμμετέχοντας σε περίπου 50 παραγωγές ή/και αναβιώσεις παραγωγών 20 λυρικών έργων. Ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς και συμπρωταγωνιστικούς ρόλους μεσοφώνου ή/και κοντράλτο όπως Σαρλότ (Βέρθερος), Σουτζούκι (Μαντάμα Μπαττερφλάι), Άμνερις (Αΐντα), Ατσουτσένα (Ο τροβαδούρος), Μανταλένα (Ριγολέττος), Μαρίνα Μνίσετς (Μπορίς Γκοντουνόφ), Όλγκα (Ευγένιος Ονιέγκιν), Πωλίνα (Ντάμα Πίκα), Λόλα (Καβαλλερία ρουστικάνα), Τσίτα (Τζάννι Σκίκκι), Βάγια (Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος), Μάνα (Το δαχτυλίδι της μάνας). Συμμετείχε στις πρώτες παρουσιάσεις από την ΕΛΣ των έργων Κρίνο στ’ ακρογιάλι του Σκλάβου, Άλμπερτ Χέρρινγκ, Το παιδί και τα μάγια, Ο πρόξενος, Ηρώ και Λέανδρος του Νεζερίτη, Ιούλιος Καίσαρας (ως Κορνηλία), Η στέψη της Ποππαίας (ως Οκταβία και Αρνάλντα). Έφυγε από τη ζωή στις 8 Μαρτίου 2021. // Τελευταία ενημέρωση βιογραφικού σημειώματος: Μάρτιος 2021 - Η κάτωθι εργογραφία συμπληρώνεται.