ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΜάρω Νικάκη

Μάρω Νικάκη

Μονωδός, Υψίφωνος
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο με τις Μάγκυ Καρατζά και Άννα Ρεμούνδου, απ’ όπου αποφοίτησε το 1967. Μετεκπαιδεύθηκε με κρατική υποτροφία στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης, με δασκάλους τη Λουίζ Σέιτ και τον Γιόζεφ Βιτ. Έχει δώσει ρεσιτάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συνεργάστηκε με γνωστούς αρχιμουσικούς που έχουν διευθύνει στην ΕΛΣ, όπως οι Δημήτρης Χωραφάς, Βύρων Κολάσης, Οδυσσέας Δημητριάδης, Ανδρέας Παρίδης, Τσου Χουί, Λευτέρης Χαλκιαδάκης, Δημήτρης Μιχαηλίδης, Λουκάς Καρυτινός κ.ά. Συμμετείχε σε ηχογραφήσεις με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ και Ορχήστρα Ποικίλης Μουσικής της ΕΡΤ. Συνεργάσθηκε με το Κέντρο Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας (Κ.ΣΥ.Μ.Ε). Συμμετείχε, ως σολίστ, σε έργα που παρουσίασαν χώρες της Μεσογείου στο Παλέρμο. Διετέλεσε Καλλιτεχνική και Διοικητική Υπεύθυνη της Φιλαρμονικής του Δήμου Αθηναίων. Μαζί με τους Λευτέρη Χαλκιαδάκη, Ανδρέα Κουλουμπή, Κωνσταντίνο Νικάκη και Αλέξη Στύλιο δημιούργησε το 1988 την Όπερα Δωματίου Αθηνών. Δίδαξε τραγούδι, επί σειρά ετών, στο Εθνικό Ωδείο, το Ωδείο Αθηνών και αλλού. Πρωτοεμφανίστηκε στην ΕΛΣ το 1970. Κατά το διάστημα 1972/91, τραγούδησε βασικούς και δευτερεύοντες ρόλους σε δέκα όπερες, πέντε οπερέτες και ένα μιούζικαλ, σε 32 παραγωγές ή/και αναβιώσεις παραγωγών. Μεταξύ άλλων, ερμήνευσε τους ρόλους Λεϊλά (Αλιείς μαργαριταριών), Έμμυ (Άλμπερτ Χέρρινγκ), Τιτίκα (Οι απάχηδες των Αθηνών), Ξένια (Μπορίς Γκοντουνόφ), Αντέλε (Η νυχτερίδα), Έρωτας (Η στέψη της Ποππαίας), Α΄ Αγόρι (Ο μαγικός αυλός), Μπαρμπαρίνα (Οι γάμοι του Φίγκαρο), Λα Γκρίζι (Το σπίτι των τριών κοριτσιών), Βαλεντίνη (Η εύθυμη χήρα), Κική (Ο βαφτιστικός), Αννίνα (Τραβιάτα). // Τεευταία ενημέρωση βιογραφικού σημειώματος: Νοέμβριος 2023 - Η κάτωθι εργογραφία συμπληρώνεται.